ԱԲՈՒ ԼԱԼԱ ՄԱՀԱՐԻ ՊՈԵՄ ՅՈԹ ՍՈՒՐԱՀՈՎ

Posted by Avetiq Isahakyan | Posted in Աբու Լալա Մահարի, Պոմներ | Posted on 06-03-2013

Tagged Under : , ,

ԱԲՈՒ ԼԱԼԱ ՄԱՀԱՐԻ
ՊՈԵՄ ՅՈԹ ՍՈՒՐԱՀՈՎ

Աբու – Լալա Մահարին,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
Ապրեց փառքի և վայելքի մեջ,
Հզորների և մեծատուների հետ սեղան նստեց,
Գիտունների և իմաստունների հետ վեճի մտավ,
Սիրեց և փորձեց ընկերներին,
Եղավ ուրիշ – ուրիշ ազգերի հայրենիքներում,
Տեսավ և դիտեց մարդկանց և օրենքները:
Եվ նրա խորաթափանց ոգին ճանաչեց մարդուն,
Ճանաչեց և խորագին ատեց մարդուն
Եվ նրա օրենքները:

Եվ որովհետև չուներ կին և երեխաներ,
Բոլոր իր հարստությունը բաժանեց աղքատներին,
Առավ իր ուղտերի փոքրիկ քարավանը` պաշարով ու պարենով,
Եվ մի գիշեր, երբ Բաղդադը քուն էր մտել
Տիգրիսի նոճիածածկ ափերի վրա, –
Գաղտնի հեռացավ քաղաքից…
ԱՎԵՏԻՔ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆ (1875-1957)

Ա~խ, ասացին ինձ

Posted by Avetiq Isahakyan | Posted in Իսահակյանի Բանաստեղծությունները | Posted on 28-02-2013

Tagged Under : ,

… Ա~խ, ասացին ինձ, թե մեռել ես դու,
Մեռել ես վաղուց, մայրի’կ, իմ հոգիս…
Մեռել ես, չըկաս… Ծածկել է հավետ
Անհուն խավարը դեմքըդ թախծանուշ.
Ու հող ես դառնում… Ավա~ղ, այսուհետ
Քեզ չեմ տեսնելու, մայրի’կ իմ քնքուշ…

Սակայն հանապազ, ինձ հետ անբաժան`
Մի անհայտ տեղից, ինձ այնպես մոտիկ,
Գիշեր ու ցերեկ, ու ամեն մի ժամ,
Ամեն մի վայրկյան անծայր կարոտով,
Աչերդ լեցուն սիրով ու գթով`
Անթարթ, անքթիթ հառել ես վրաս,
Սրտով,սրտակից,
Մի’շտ նայում ես ինձ, մի~շտ նայում ես ինձ,
Մայրի’կ, իմ հոգիս…

1918
Լյուցեռն